Even voorstellen: Erik Vos

DSCN0072 (1)

Mijn naam is Erik Vos, ik ben 58 jaar oud, getrouwd en heb twee kinderen. Max is 9 en Robyn 7 jaar jong en we wonen in Breda. In 1981 ontmoette ik iemand die als hobby kanovaren had, bij De Volmolense Kanoclub in Waalre. Ik woonde toen zelf in Tilburg. Ik werd nieuwsgierig en ging een keertje mee. Even een stukje ‘slalommen’ tussen de poortjes door en de goot afgevaren en natuurlijk veel gezwommen. Ik was op slag verliefd op de kanosport en kocht al snel een slalomkano. Na veel kilometers op de Nederlandse rivieren en het Wilhelminakanaal ging ik met die club mee op wildwaterkamp bij de Durance en andere rivieren daar in de buurt. Ik wist het zeker: ik zal dit altijd blijven doen. Opeens realiseer ik me dat dit alweer 37 jaar geleden is, en met wildwatervaren ben ik al een tijd geleden gestopt.

Yukon River Quest

Tijdens mijn latere lidmaatschap van RCC in Rotterdam, een jaar of vijftien geleden, heb ik mijn zeekano (een P&H Bahya) gekocht en ben gaan toervaren. Mijn grootste uitdagingen waren de Elfstedentocht non-stop en de Yukon River Quest in 2014, een tocht van 715 kilometer nagenoeg non-stop. Helaas moest het team waar ik deel van uitmaakte de YRQ ‘al’ na 30 uur stoppen, halverwege. Mijn leukste tocht was teen weekje om en door Venetië.

Op dit moment ben ik lid van drie verenigingen. Kanovereniging Breda is een club die in het verleden heel actief is geweest, vooral ook in de wedstrijdsport. Op dit moment heeft de club slechts 29 leden en een harde kern daarvan vaart nog regelmatig. De Bredase Singels kan ik inmiddels dromen en de Mark is niet zo inspirerend. Toch kan ik daar vlak bij huis kilometers maken om in conditie te blijven. Vooral in de winter zijn de verlichte singels hiervoor een uitkomst.

Omdat de locatie in Breda niet inspirerend is voor nieuwe leden en het huidige ledenbestand erg vergrijst, ben ik samen met een andere betrokken kanovaarder op zoek naar mogelijkheden voor een betere locatie, al of niet onder de vlag van Kanovereniging Breda. Een plek meer in de bewoonde wereld en een club met meer disciplines zou volgens mij levensvatbaar kunnen zijn. Nu nog op zoek naar liefhebbers om hierbij te helpen.

Van de Biesbosch Bevers ben ik secretaris. Dit is een kleine club met op dit moment 47 leden waarvan het grootste deel heel actief is. Er worden veel evenementen georganiseerd. Binnenkort verhuist deze vereniging naar een andere locatie. We trekken dan in bij De Eerste Brabantse Zeilschool, ook in de oude haven van Drimmelen en dat maakt verhuizen gemakkelijk.

Dynamiek

Maar waarom word ik nu ook lid van Dajaks? zou je zeggen. Dat heeft alles met de dynamiek van Dajaks te maken. Bij de Bevers wordt op vaste tijdstippen gevaren en dat gebeurt altijd in zeekano’s. Bij Dajaks heb je meerdere disciplines en zijn de ontmoetingen op een clubavond in de kantine een belangrijk aspect. Plat gezegd: het is vóór en na het varen gezelliger. Tot nu toe heb ik niet veel tijd gehad om te komen varen, maar dat gaat hopelijk veranderen nu ik werk in Dordrecht gevonden heb. Tot later op het water!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s